வரலாற்று மதிப்பீடுகளும் முதலாளித்துவத் ‘தூய்மைவாத’ அரசியலும்:

 

 

 

வரலாற்று மதிப்பீடுகளும் முதலாளித்துவத் ‘தூய்மைவாத’ அரசியலும்: கார்ல் மார்க்ஸின் வாழ்வும் போராட்டமும்

 

மார்க்சின் மீது தொடுக்கப்படும் அவதூறை எதிர்க் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. நிலமானியப் பன்றிகளின் (feudal swines) எச்சைத் தனமாக விமர்சனத்தை ஒலிவிசையின் ஊடாக இங்கு தருகின்றேன். பணக்காரப் பெண் வேண்டும் என்கின்ற ஆணாதிக்கப் பன்றிகளின் கருத்துகள், வேலைக்குப் போகாமல் வாழ்ந்தார் என்கின்ற நிலமானியப் தூய்மைவாதிகளின் எச்சைத் தனமான கருத்துகள் என்பது மார்க்சியத்தின் மீதான வெறுப்பில் இருந்து உருவாகுவதாகும்.

இந்த நிலமானிய எச்சைகளை எதிர்ப்பதற்கு அரசியல் மொழியாடல் ஊடாக பதில் கொடுக்க முயற்சிக்கப்படுகின்றது. புலம்பெயர் நிலமானிய பன்றிகள் தம் வாழ்வியலை இரண்டு சமூகப் போக்கினுள் வாழ்கின்றதைக் கூட அறியமுடியாது உள்ளார்கள். அவர்களின் வாழ்வியலைக் கூட முழுமையாக வெளிப்படுத்தக் கூடியது மார்க்சிய சமூகவியலே. இரண்டு வாழ்வியல் சிக்கியுள்ள (Liberal Individualism vs. Collective Liberation)

மேற்கத்திய தாராளவாதம் தனிமனிதனின் ஒழுக்கம், பண்பாடு மற்றும் உரிமைகளை மட்டுமே முதன்மைப்படுத்துகிறது. ஆனால் ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு தேசிய இனத்தின் அரசியல் விடுதலை என்பது ஒரு "கூட்டு உரிமை" (Collective / Group Right) சார்ந்ததாகும். தனிமனித நடத்தை மற்றும் நாகரிகக் குறைபாடுகளைக் காரணம் காட்டி, ஒரு சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த அரசியல் நியாயத்தையும் கேலிக்குள்ளாக்குவது ஆளும் வர்க்கத்தின் சார்புநிலையைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. மார்க்சியத்தின் மீதான தாக்குதல் கூட அனைத்து போராட்டங்களின் மீதான தாக்குதல் தான்.

 

அகதியியல் வாழ்வும் முதலாளித்துவ ஜனநாயக உரிமைகளின் பின்னணியும்: தமிழ் அகதிகளின் வாழ்வியல் ஒப்பீடு

இன்றைய தமிழ் அகதியியல் வாழ்வின் யதார்த்தத்தைப் பரிசீலிக்கும்போது, புலம்பெயர் அகதிகள் எதிர்கொள்ளும் அன்றாடக் கட்டுப்பாடுகளையும் நெருக்கடிகளையும் நாம் எளிதில் உணர்ந்து கொள்ள முடியும். உதாரணமாக, ஜெர்மனியில் 2000-க்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் 'ரேசிடென்ஸ்ஃப்ளிச்ட்' (Residenzpflicht) போன்ற சட்டங்களின் மூலம், அகதிகள் ஒரு குறிப்பிட்ட மாவட்டம் அல்லது கண்டோனை (Landkreis) விட்டு மற்றொரு பகுதிக்குச் செல்ல முடியாத கடுமையான வாழ்விடக் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டிருந்தன. அதேபோல, பிரான்சில் அகதிகளாகத் தஞ்சம் புகுந்தவர்கள் தங்குவதற்கான முறையான முகவரி (Domicile) பெறுவதற்கே கடும் அவதிகளையும் சிரமங்களையும் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது. பின்னாள்களில், மனித உரிமை அமைப்புகளும் (NGOs) சமூக அமைப்புகளும் தலையிட்டு முகவரி (Domiciliation) மற்றும் அடிப்படை உதவிகளை வழங்கிய போக்குகள் உருவாயின. இன்றைக்கு அகதிகளுக்கான கொடுப்பனவுகளும் சமூகப் பாதுகாப்பு உதவிகளும் ஓரளவு வழங்கப்படுகின்றன.

இன்று புலம்பெயர்ந்து வாழும் அகதிகள் அனுபவிக்கும் இத்தகைய முதலாளித்துவ ஜனநாயக உரிமைகள், வாழ்விட அங்கீகாரங்கள், மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு வசதிகள் எவையும் தானாகவே வந்துவிடவில்லை. 100 முதல் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு முதலாளித்துவ அமைப்பில் இத்தகைய அடிப்படை உரிமைகள் கூட அகதிகளுக்கோ உழைக்கும் மக்களுக்கோ உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கவில்லை என்பதை வரலாறு உணர்த்துகிறது. கார்ல் மார்க்ஸ் உள்ளிட்ட முற்போக்கு, ஜனநாயக, மார்க்சியப் போராளிகளின் தொடர்ச்சியான வர்க்கப் போராட்டங்களும், அளப்பரிய தியாகங்களுமே முதலாளித்துவ அரசுகளைப் பணியவைத்து இந்த ஜனநாயக உரிமைகளை வென்றெடுத்தன.

அந்த மார்க்சிய, முற்போக்கு சக்திகள் இரத்தம் சிந்திப் போராடிப் பெற்றுத் தந்த ஜனநாயக வெளியிலும் உரிமைகளிலும் வாழ்ந்து வளர்ந்துவிட்டு, இன்று அதே மார்க்சியத்தையும் மார்க்ஸின் வாழ்வியல் தியாகங்களையும் நிலப்பிரபுத்துவத் தூய்மைவாதம் பேசி கொச்சைப்படுத்துவதும் நிராகரிப்பதும் "ஏறிய ஏணியை எட்டி உதைக்கும்" நயவஞ்சகத் தனமாகும். இது முதலாளித்துவ அமைப்பின் வரலாற்றுப் பெருந்துரோகமாகும்.

 

அகதி வாழ்க்கையும் நாடு கடத்தப்பட்டோரின் அன்றாட நெருக்கடிகளும்

மக்களுக்காக வாழ்வது, மக்களுக்காகப் போராடுவது, அதற்காகத் தியாகங்களைச் செய்வது என்பது ஆண்டாண்டு காலமாய் மனித குல வரலாற்றில் தொடரும் ஒரு மகத்தான வாழ்வியல் பண்பாடாகும். பொதுவாக மனிதர்கள் தங்கள் அன்றாடத் தேவைகள், குடும்பப் பசி, வாழ்வாதாரம் என்று வருகிறபோது அல்லாடி உழைத்து, வியர்வை சிந்தித் தங்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்துகொள்கிறார்கள். ஆனால், பொதுநல அரசியலுக்காகவும் வெகுஜனக் கட்டமைப்புகளுக்காகவும் தங்களை ஒப்படைத்துக் கொள்ளும் மனிதர்களின் வாழ்க்கை முற்றிலும் வேறுபட்டது. மக்கள் அமைப்புகள், கம்யூனிஸ்ட் லீக் மற்றும் சர்வதேசத் தொழிலாளர் சங்கம் போன்ற வெகுஜனக் கட்டமைப்புகளை வலுப்படுத்தவும், கட்சிப் பணிகளை முன்னெடுக்கவும், கட்சி உறுப்பினர்களின் பாதுகாப்பை உறுதிசெய்யவும் அவர்கள் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கையையே பணயம் வைக்க வேண்டிய சூழல் இருந்தது. ஆனால், இத்தகைய தியாகங்களையும் வரலாற்றுச் செயற்பாடுகளையும் மார்க்சிய வழியில் அரசியல் ரீதியாக அணுகாமல், முதலாளித்துவச் சிறுமைவாதமும் நிலப்பிரபுத்துவத் தூய்மைவாதமும் கொண்ட நபர்கள் தனிப்பட்ட ஒழுக்கவாத அளவுகோல்களால் அளவிட முயல்கிறார்கள்.

குறிப்பாக, கத்தோலிக்க மற்றும் கிறிஸ்தவ மதவாதப் புனிதவாதப் போக்குகளும், பழமைவாதத் தீட்டு-புனிதம் பற்றிய கருத்துகளும் முதலாளித்துவத்தின் "நாகரிக" அளவுகோல்களோடு கை கோத்துக்கொள்கின்றன. மதம் சார்ந்த புனிதவாதமும் நிலப்பிரபுத்துவத்தின் பிற்போக்கான நடத்தை விதிகளும் (Behavioral Code) மனிதர்களின் சமூகப் பங்களிப்பை மறைத்து, தனிநபர் ஒழுக்கவாதத்தை மட்டுமே முதன்மைப்படுத்துகின்றன. இந்த நிலமானியச் சிந்தனையின் தாக்கமும் முதலாளித்துவ ஒழுக்கவாதத்தின் போலி நாகரிக முகமூடியும் வரலாற்று ஆளுமைகளின் தியாகங்களைச் சிறுமைப்படுத்தவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

19-ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பிய நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்புகளும், வளர்ந்து வந்த முதலாளித்துவ அரசுகளும் புரட்சிகரக் கருத்துகளை ஒடுக்கக் கடுமையான கண்காணிப்புகளையும் அடக்குமுறைகளையும் ஏவின. பிரஷ்யா, பிரான்ஸ், பெல்ஜியம் என அடுத்தடுத்துப் பல நாடுகளிலிருந்து கார்ல் மார்க்ஸ் நாடு கடத்தப்பட்டார். லண்டனில் அகதியாகத் தஞ்சம் புகுந்த மார்க்ஸின் வாழ்க்கை வறுமையின் உச்சக்கட்டப் போராட்டமாகவே இருந்தது. அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவுகளைச் சமாளிக்க முடியாமல், குடும்பத்தைப் பசிபட்டினியிலிருந்து காக்கவும், அதேவேளையில் கட்சி வேலைகளைத் தொய்வின்றி நடத்தவும், தத்துவார்த்த ஆய்வுகளைத் தொடரவும் மார்க்ஸ் அனுபவித்த இன்னல்கள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. தனது கோட்டைக்கூட அடகு வைத்துவிட்டு வீட்டிற்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடந்த நாட்களும், குழந்தைகளுக்கு உணவுக்கும் மருத்துவத்திற்கும் வழியின்றித் தவித்த தருணங்களும் அந்த அகதி வாழ்வின் நிதர்சனங்கள். இந்தத் தியாகங்கள் நிறைந்த வாழ்வியலையும், அப்போதைய வரலாற்றுச் சூழலையும் புரிந்துகொள்ளாமல், நிலப்பிரபுத்துவ மனப்பான்மையில் ஊறிய தூய்மைவாதிகள், தனிநபரின் சொந்த வாழ்க்கையைத் தோண்டித் துருவி வசைபாடுவதையே தங்கள் அரசியலாகக் கொண்டுள்ளனர்.

 

அரச உளவாளியின் கண்காணிப்பு அறிக்கையும் மார்க்ஸ் மீதான அவதூறுகளும்

மார்க்ஸை ஒடுக்குவதற்காக அன்றைய பிரஷ்ய அரசு தொடர்ச்சியாக உளவாளிகளை ஏவி அவரை ரகசியமாகக் கண்காணித்து வந்தது. லண்டனில் மார்க்ஸின் வீட்டுக்குள் நுழைந்து பார்த்த ஒரு பிரஷ்ய உளவாளி தயாரித்த அறிக்கையைக் கூட முதலாளித்துவ வர்க்கம் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்த முயன்றது. "அவரது வீடு ஒழுங்கீனமாக இருக்கிறது, புத்தகங்களும் தாள்களும் இறைந்து கிடக்கின்றன, புகையிலை வாடை அடிக்கிறது, அன்றாடக் குடும்ப நடைமுறைகள் சீராக இல்லை" என்று அந்த உளவாளி மார்க்ஸின் ஏழ்மையையும், நெருக்கடியான அகதிச் சூழலையும் வர்ணித்திருந்தான். அரசியல் ரீதியாக மார்க்ஸை எதிர்கொள்ள முடியாத முதலாளித்துவவாதிகள், இத்தகைய உளவாளியின் அவதூறு அறிக்கைகளையும், அவரது தனிப்பட்ட வறுமையையும் பிடித்துத் தொங்கிக்கொண்டு, அவரைக் கொள்கை ரீதியாக நிராகரிக்க முயல்கிறார்கள். ஒரு புரட்சிகரக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு அந்த மனிதர் நிலப்பிரபுத்துவ, முதலாளித்துவ ஒழுக்க விதிகளுக்குட்பட்ட "தூய்மைவாதியாக" இருக்க வேண்டும் என்ற ஒரு விசித்திரமான நிபந்தனையை இவர்கள் திணிக்கிறார்கள்.

 

நவதாராளவாதமும் தனிமனிதவாதப் பிரச்சாரமும்

குறிப்பாக கடந்த 30 ஆண்டுகால நவதாராளவாத (Neo-liberalism) காலகட்டத்தில், தாராளவாதத் தனிமனிதவாதத்தை (Liberal Individualism) நிலைநிறுத்த மார்க்ஸின் தனிப்பட்ட வாழ்வு திட்டமிட்டுத் திசைதிருப்பப்பட்டு வருகிறது. நவதாராளவாதமும் இந்த மத மற்றும் நிலமானிய ஒழுக்கவாதங்களும் ஒன்றிணைந்து, மார்க்ஸின் ‘மூலதனம்’ (Das Kapital) நூல் முன்வைக்கும் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை, சமூக வாழ்வியல் பற்றிய அறிவியல் பகுப்பாய்வு மற்றும் அவரது அளப்பரிய உழைப்பு, தியாகம் ஆகியவற்றை மறைக்கச் சதி செய்கின்றன. அவரை ஒரு தனிப்பட்ட ஒழுக்கவாதச் சிறைக்குள் அடைத்து அரசியல் செய்யும் நயவஞ்சகப் போக்கு இதன் மூலம் முன்னெடுக்கப்படுகிறது.

பொதுவுடைமை அரசியலும், வர்க்கப் போராட்டங்களும், கூட்டுச் செயல்பாடுகளும் வளர்ந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, "மார்க்ஸ் இப்படிப்பட்டவர், அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை இப்படி இருந்தது" என்று அவதூறுகளைப் பரப்பி, கூட்டுத் தியாகங்களைக் கொச்சைப்படுத்துகிறார்கள். முதலாளித்துவ வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பெரும்பான்மையாக இதனை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளதாக ஒரு மாயையை உருவாக்குகிறார்கள். ஆனால், முதலாளித்துவமும் முதலாளித்துவ வரலாற்று ஆசிரியர்களும் ஒருபோதும் மார்க்சியத்திற்கு ஆதரவாக நிற்க மாட்டார்கள்; எப்போதும் மார்க்சியத்திற்கு எதிராகவே நிற்பார்கள் என்பதே வரலாற்று நிதர்சனமாகும். அவர்கள் முதலாளித்துவ நலன்களையும் நிலப்பிரபுத்துவப் பிற்போக்கு ஒழுக்கவாதங்களையும் காக்கும் வரலாற்று ஆசிரியர்களே தவிர, சமூக இயக்கவியல் விதிகளை உணர்ந்த மார்க்சிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள் அல்ல.

 

முதலாளித்துவ ஒழுக்கவாதத்தின் போலி முகமூடி

முதலாளித்துவ அமைப்பு என்பது மனித உறவுகளைத் தன் வர்க்கப் பாதுகாப்புக்கும் சொத்துரிமைக்கும் ஏற்பவே வடிவமைத்து வைத்துள்ளது. குடும்ப அமைப்புக்கு வெளியே நிகழும் உறவுகள் அல்லது திருமணத்திற்குப் புறம்பாகப் பிறக்கும் குழந்தைகள் ஆகிய விவகாரங்களில், அந்த மனிதர்களுக்கான அடிப்படை மாண்பையோ, சமத்துவத்தையோ, மனித உரிமையையோ வழங்காத பிற்போக்குத் தனமே முதலாளித்துவத்தின் உண்மையான வடிவம். சட்டப் புத்தகங்களில் சில சமத்துவங்கள் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், சமூக நடைமுறையில் அத்தகைய உறவுகளுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் எந்த மதிப்பும் இல்லாத நிலையைத்தான் இந்த அமைப்பு பேணுகிறது.

இதே பிற்போக்குத்தனமான முதலாளித்துவ, நிலப்பிரபுத்துவக் கண்ணோட்டத்தைத்தான் வரலாற்றை மதிப்பிடுவதிலும் இவர்கள் கையாள்கிறார்கள். ஒரு வரலாற்று ஆளுமையையோ, புரட்சியாளரையோ அவர்களின் மனிதநேயம், அரசியல் பார்வை, தியாகங்கள் மற்றும் வர்க்க விடுதலைக்கான பங்களிப்பு ஆகியவற்றின் வழியே மதிப்பீடு செய்யாமல், தனிநபர் ஒழுக்கவாதம் பேசித் தூற்றுவது புரட்சிகர அரசியலைத் திசைதிருப்பும் நயவஞ்சக வேலையாகும். மார்க்சிய வரலாற்றுப் பார்வை என்பது தனிமனிதத் தவறுகளையோ குறைகளையோ அல்லாமல், மனித குல விடுதலைக்கான உழைப்பையும் போராட்டங்களையும் அதன் உண்மையான வரலாற்றுப் பின்னணியில் வைத்து மட்டுமே அறிவியல் பூர்வமாக மதிப்பீடு செய்கிறது.